اغلب می بینیم که افراد روزه دار از کار و فعالیت خودداری می کنند یا منع می شوند. این موضوع در مورد فعالیتهای ورزشی برجسته تر است، به گونه ای که بسیار از ورزشکاران در این زمینه دچار ابهام و بلاتکلیفی هستند. هدف این نوشتار، ارائه پاسخی حتی الامکان علمی و اصولی به پرسشهای این دسته از ورزشکاران گرامی است.

اصولاً چه زمانی برای ورزش مناسب است؟

بطور کلی برای ورزش چند پیش شرط لازم است:

• سطح قند خون پائین نباشد.
• بدن آب کافی داشته باشد.
• خواب و استراحت کافی صورت گرفته و ورزشکار خسته نباشد.

حال با توجه به شرایط بالا می توان زمان مناسب برای ورزش را تعریف کرد :

• ورزشکار ناشتا نباشد.
• حداقل دو ساعت از آخرین وعده غذای مصرفی وی (ترجیحاً غذای نشاسته ای با چربی و پروتئین کم) گذشته باشد.

با توجه به توضیحات بالا می توان نتیجه گرفت در شرایط عادی، بهترین زمان برای ورزش، ساعات عصر است.

ورزشکار روزه دار چگونه می تواند ورزش کند؟

• در فاصله سحر تا افطار :

1. در نیمه نخست روز با توجه به قند خون بالا، ورزشکار روزه دار می توان به ورزش ملایم بپردازد. به  شرطی که این کار منتهی به تعریق شدید نگردد. بنابراین در هوای گرم بخاطر تعریق و کم آبی بدن، بهتر است ورزشکار روزه دار از ورزش خودداری نماید.
2. در نیمه دوم روز، سطح قند خون ورزشکار روزه دار پایین می آید و ورزش سنگین امکان پذیر نیست. ولی به دلیل نزدیکی افطار و امکان جبران آب و انرژی از دست رفته، ورزش سبک تا متوسط مانعی ندارد. ورزشکار روزه دار باید به این نکته توجه کند که اگر در آغاز فعالیت ورزشی، احساس ضعف یا خستگی کرد. نباید به ورزش ادامه دهد زیرا به احتمال زیاد قند خون پایین است. ادامه ورزش در این وضع سودی ندارد.

• بعد از افطار :

ورزشکار روزه دار می تواند با رعایت موارد زیر، پس از افطار به فعالیت ورزشی بپردازد :

1. میزان پروتئین و چربی و همچنین حجم غذای افطار باید کم باشد و حداقل دو ساعت از زمان صرف افطار بگذرد.
2. در ضمن ورشکار روزه دار باید ضمن افطار و پس از آن، مایعات کافی مصرف نماید تا کم آبی ناشی از روزه داری جبران گردد. در صورت طولانی بودن ورزش، از مصرف آب و مایعات جایگزین در ضمن ورزش نیز نباید غفلت کرد. بطور کلی برای فعالیت ورزشی ، وجود آب کافی در بدن بمراتب مهمتر از مواد غذایی است زیرا بدن ما اندوخته غذایی قابل توجهی دارد.

نویسنده : دکتر ابوالفضل جوادی