قسمت های قبلی این مقاله را در این قسمت مطالعه فرمایید. قسمت دوازدهم: یک راهبر برای بهبود و توسعه ی کارایی و مهارتش، نیاز به دانشهایی دارد که می توان آنها را در سه گروه عمده دسته بندی کرد: 1) دانش فنی: این دانش شامل شناخت تجهیزات کوه نوردی، کوهستان و مسیر صعود، آب و هوا، اصول تغذیه، کمکهای اولیه، پیمایش و جهت یابی، اردوزنی، بقا در شرایط دشوار و ... می گردد.
در بخش های پیشین درباره ی ساختار مناسب برای پرداختن به ورزش کوه نوردی و همچنین درباره ی شیوه ی مناسب برای هدایت تیم کوه نوردی، بررسیهایی صورت گرفت و به این نتیجه رسیدیم که برای پیشبرد برنامه های تیم، وجود راهبر مورد قبول و منتخب اعضای تیم ضروری است. حال باید دید راهبری، ظرفیتی سرشتی و مادرزاد است یا مهارتی آموختنی و اکتسابی.
پیشنهاد می کنم، قبل از خواندن قسمت هشتم این مقاله، قسمت های اول تا هفتم را در این صفحه مطالعه فرمایید. تاکنون ساختار های عمده مورد استفاده در کوه نوردی را بطور خلاصه بررسی کرده ایم. بدیهی است که هدایت هر تشکل کوه نوردی با ساختار حاکم بر آن باید متناسب باشد. بنابراین برای سه ساختار عمده ی مورد بحث (نظامی ـ گروهی ـ تیمی) سه نوع مدیریت و سه روش هدایت وجود دارد. بدیهی است اگر به این نتیجه برسیم که برای صعود، نیاز به یک جوخه ی نظامی داریم، برای هدایت برنامه هم نیاز به یک «فرمانده» خواهیم داشت. البته اگر بپذیریم که کوه نوردی یک فعالیت ورزشی است، طبعاً شیوه ی فرماندهی نمی تواند روش مناسبی برای هدایت این فعالیت باشد. البته برای این قاعده، یک اسثنا هست که در نوشتار های آینده به آن اشاره خواهد شد.
(قسمت های اول، دوم، سوم، چهارم ، پنجم، ششم) در دو نوشتار پیش، درباره ی ساختار گروه کوه نوردی بحث کردیم. در این بخش به بررسی "تیم" می پردازیم. در یک نگرش کلی، باید گفت که " تیم" همه ویژگی های "گروه" را دارد. اما علاوه بر آن اختصاصاتی دارد که گروه فاقد آن است. تیمها معمولا کوچکتر از گروهها هستند، عمر آنها درازتر است و اعضای آنها با طرح و نقشه ی قبلی ـ بصورتی که ظرفیتها و مهارتهایشان کامل کننده یکدیگر باشند - انتخاب می شوند.
بهتر است قبل از مطالعه بخش ششم، قسمت های اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم این مقاله را بخوانید. در مبحث پیشین، موضوعاتی همچون ویژگیهای گروه، عوامل موثر بر کارکرد آن، اهداف و هنجارهای گروه، همبستگی گروهی و راهبری گروه مورد بررسی قرار گرفت. در این بخش، مراحل رشد گروه و عوامل موفقیت آن را مرور می کنیم.
بهتر است قبل از مطالعه این بخش، قسمت های اول، دوم، سوم و چهارم این مقاله را بخوانید. در نوشتار پیشین، رویکردهای نظامی، گروهی و تیمی را بررسی کردیم. از آنجایی که رویکرد نظامی تناسبی با فعالیتهای ورزشی ندارد، ساختار مناسب برای کوه نوردی را باید میان دو گزینه ی «گروه» و «تیم» جست. موضوع این بخش، رویکرد گروهی به کوه نوردی است.
در ابتدا بهتراست قبل از مطالعه این قسمت، بخش های اول، دوم و سوم را بخوانید. در بخش پیشین، نگرش خود را به ورزش کوه نوردی بررسی کردیم و پذیرفتیم که مباحث راهبری برای کسانی واجد اهمیت است که به کوه نوردی گروهی باور دارند. حال باید دید چارچوب مناسب و ساختار متناسب برای کوه نوردی گروهی کدام است؟ مهمترین چالش در روند تعیین سازوکار راهبری، تعیین ساختار مناسب برای این ورزش است.
پیشنهاد میکنیم، قبل از پرداختن به این بخش، قسمت های اول و دوم را مطالعه نمایید. در نوشتار پیشین، رویکردهای گوناگون به کوه نوردی مورد بررسی قرار گرفت و قرار شد که چارچوب پذیرفته ی ما برای بحث در مورد راهبری (سرپرستی)، کوه نوردی به عنوان یک "رشته ی ورزشی" باشد، نه چیز دیگر! یادآوری می کنم که این تلّقی به معنی نفی کوه نوردی به عنوان تفریح، شغل یا هدف زندگی نیست، گرچه شخصا به دلایلی با نان خوردن از کوه نوردی مخالفم. تکرار می کنم که مباحث راهبری، تنها به درد کسانی می خورد که کوه نوردی، رشته ی ورزشی آنهاست.
پیشنهاد میکنیم قبل از خواندن این مطلب، بخش اول آن را مطالعه فرمایید. تردیدی نیست که نمی توان موضوع راهبری (سرپرستی) را همچون جزیره ای، از اقیانوس کوه نوردی جدا کرد و به تحلیل آن نشست. اگر هدفمان بررسی درست و دقیق این مبحث باشد، نخست دست یابی به درکی مشترک از کلیات فعالیتی به نام "کوه نوردی" الزامی است. همه روزه افراد بی شماری به کوهستان می روند و بسیاری از آنان نام "کوه نورد" بر پیشانی دارند، ولی چند درصد آنان واقعا کوه نوردند؟ به این پرسش نمی توان پاسخ داد مگر اینکه پیش تر "کوه نوردی" را برای خود تعریف کرده باشیم.
کوه نوردی در کشور ما بدل به یک فعالیت مخاطره آمیز شده است. میزان سوانح کوه نوردی در مقایسه با عرف جهانی، روز به روز بیشتر می شود. نا متناسب بودن سوانح با سطح فنی برنامه ها نیز جای اندیشه ی بسیار دارد. به این معنی که گاه برنامه هایی که قاعدتا باید کمترین میزان ریسک را داشته باشد، به فاجعه می انجامد. این وضعیت، یک رکورد تاسف بار است که اگر آن را تحلیل کنیم. دلایل بسیاری برای آن خواهیم یافت.
مقاله ای که می خوانید، با نگرشی علمی به موضوع " مربی" نوشته شده است. نویسنده ی مقاله «دکتر ابوالفضل جوادی» است که سالهای متمادی به مربیگری، تدریس و آموزش جنبه های گوناگون نظری و علمی ورزش کوه نوردی و سایر ورزشهای کوهستانی اشتغال داشته است. ارائه نظرات دیگر در این زمینه می تواند به غنای دانسته های همه کوه نوردان علاقه مند بیفزاید. این مقاله را در ادامه مطلب بخوانید.
دوره آموزش تخصصی کار در ارتفاع در تاریخ ۱۴ الی ۱۸ دیماه ۸۸ برگزار شد. این دوره ۴ روزه در مجتمع کوهستانی پلور دماوند با حضور مدرسان بین المللی کار در ارتفاع، به آموزش ایمنی و کارآموزی کار در محیط های صنعتی با استفاده از تکنیک های دست یابی با طناب، مطابق با آموزش های سطح یک طراحی و اجرا شد. آشنایی با قوانین و مقررات بین المللی کار در ارتفاع و روش های امداد با طناب از برنامه های این دوره آموزشی عنوان شده است. گزارش کامل این دوره، همراه با تصاویر آن را می توانید در فایل پی دی اف زیر مشاهده کنید. بر روی لینک های دانلود این گزارش کلیک کرده و آن را دریافت نمایید.
كوه نيوز قصد دارد در موضوعات مختلف كوه نوردي با استفاده از كارشناسان اين رشته ي ورزشي، هرزگاهي به نقد بنشيند و مباحث مكتوب مانده و دست نخورده مرتبط با اين حيطه را بررسي، تجزيه و تحليل نمايد. در اولين مطلب انتخابي با توجه به طرح موضوع حياتي نقش و جايگاه پزشك ارتفاع در صعودهاي بلند، از دكتر جوادي خواسته ايم، نظرات و مطالب خود را در اين زمينه، درچند قسمت براي "كوه نيوز" ارسال كند. لذا از تمامي پزشکان و كارشناسان صاحب نظر دعوت میکنیم که مقالات و نظرات خود را در این زمینه برایمان ارسال نمایند ...
گزارش برنامه صعود از جبهه شمالي و فرود از جبهه جنوبي - همچنين شب ماني بر روي قله دماوند كه در مرداد ماه سال جاري توسط چهار تن از كوه نوردان استان قزوين (پورفرزانه، نظري، متانت و خليلي) انجام شد، را در شش قسمت متوالي در كوه نيوز خواهيد خواند. در اين گزارش برنامه سعي شده است، حتي الامكان اصول گزارش نويسي رعايت شود. فصل اول: مقدمه،فصل دوم: جزئیات صعود، فصل سوم: جداول، فصل چهارم: نمودار، فصل پنجم:نقشه و کروکی، فصل ششم: عکس ...
گزارش برنامه صعود از جبهه شمالي و فرود از جبهه جنوبي - همچنين شب ماني بر روي قله دماوند كه در مرداد ماه سال جاري توسط چهار تن از كوه نوردان استان قزوين (پورفرزانه، نظري، متانت و خليلي) انجام شد، را در شش قسمت متوالي در كوه نيوز خواهيد خواند. در این پست، قسمت چهارم اين گزارش را كه حاوي نمودار ساعت شمار اين صعود است، خواهيد خواند. قسمت هاي اول، دوم و سوم اين گزارش را اينجا، اينجا و اينجا بخوانيد ...
گزارش برنامه صعود از جبهه شمالي و فرود از جبهه جنوبي - همچنين شب ماني بر روي قله دماوند كه در مرداد ماه سال جاري توسط چهار تن از كوه نوردان استان قزوين (پورفرزانه، نظري، متانت و خليلي) انجام شد، را در شش قسمت متوالي در كوه نيوز خواهيد خواند. در اين گزارش برنامه سعي شده است، حتي الامكان اصول گزارش نويسي رعايت شود. در اين پست، قسمت سوم اين گزارش كه حاوي جدول هواشناسي (آب و هواي) روزهاي صعود ...
فصل دوم (جزئیات صعود):
گزارش برنامه صعود از جبهه شمالي و فرود از جبهه جنوبي - همچنين شب ماني بر روي قله دماوند كه در مرداد ماه سال جاري توسط چهار تن از كوه نوردان استان قزوين (پورفرزانه، نظري، متانت و خليلي) انجام شد، را در شش قسمت متوالي در كوه نيوز خواهيد خواند. در اين گزارش برنامه سعي شده است، حتي الامكان اصول گزارش نويسي رعايت شود. فصل اول (مقدمه): دماوند برجستهترین پدیدهی طبیعی ایران، نماد این سرزمین، خاستگاه اسطورهها و داستانهای دلكش ایرانی، و كوهی است با تاریخ سرشار از صعودهای دیرین ...
سال هشتاد و هفت، با یکی دو سانحه در زمینه صعودهای بلند همراه بود. گذشته از جنبه غم انگیز این رخدادها، فعال شدن کمیته حوادث فدراسیون را می توان از نتایج مثبت و امیدوارکننده ی سوانح مذکور به شمار آورد. گرچه شخصا بر این باورم که کمیته حوادث و کمیته پزشکی فدراسیون را می توان در کمیته ای به نام "کمیته آموزش ایمنی و نجات" ادغام کرد که ماموریتش انتقال دانش، نگرش و مهارت پیشگیری و اجتناب از حوادث و بیماریها و برخورد مناسب با آنها (درصورت وقوع) خواهد بود. مطلبی که در زیر می خوانید، پس از بازگشتم از صعود قله موستاق آتا (که مسئولیت پزشکی و تغذیه تیم را داشتم) و به درخواست یکی از اعضای کمیته حوادث فدراسیون نگاشته و به کمیته مذکور ارائه گردید.